Vrienden via het scherm - Margot & Lieselotte

Vrienden via het scherm - Margot & Lieselotte

Margot en Lieselotte werden vrienden via het Bednet-scherm. Eerst was Lieselotte het meisje in het scherm. Nadien werd Margot ziek en nam ze haar plaats in. Hun verhaal, aan beide kanten van het scherm, lees je hier.

De story van Lieselotte 

Margot: "Mijn eerste kennismaking met Bednet was in september 2010, in het eerste middelbaar. Bij aanvang van het schooljaar had ik nog nooit van Bednet gehoord, maar daar zou snel verandering in komen. Al na enkele dagen verhuisde één van mijn nieuwe klasgenoten, Lieselotte, naar een computerscherm achterin het lokaal. Zowel zij als ik zaten samen met enkele vrienden uit de lagere school in de klas, dus in het begin was ons contact vrij beperkt, maar dankzij een doorschuifsysteem bij de Bednet-taken kreeg ook ik de kans haar stilaan wat beter te leren kennen".

Lieselotte: "Ik heb enorm veel hulp gekregen van Margot tijdens mijn moeilijke eerste jaar in het middelbaar, zij was voor mij mijn twee handen in de klas terwijl ik thuis aan mijn bureau zat. Ik ben haar hier nog steeds heel dankbaar voor. We hadden elkaar nog maar net leren kennen op school, maar toch is er tijdens mijn Bednet-ervaring een echte klik ontstaan tussen ons omdat zij mij toen fantastisch geholpen heeft. En deze geweldige vriendschap is er nog steeds."

Margot: "Het is inmiddels ruim tien jaar geleden, dus ik weet niet meer hoe dat hele schooljaar precies is verlopen, maar ik weet wel dat ik Lieselotte in juni één van mijn beste vriendinnen kon noemen. Een fantastische vriendschap die tot op de dag van vandaag nog steeds stand houdt. Bovendien vonden en vinden we veel steun bij elkaar, want ook ik werd chronisch ziek".

Vrienden via het Bednet-scherm

De story van Margot

Lieselotte: "In de jaren die volgden werd mijn gezondheid terug wat stabieler waardoor ik gelukkig terug zonder Bednet naar school kon gaan. Margot daarentegen kreeg er steeds meer gezondheidsproblemen bij".

Margot: "Er is veel gebeurd en mijn verhaal is erg complex, maar om deze tekst niet te langdradig te maken spoel ik even door naar september 2014, de start van het vijfde middelbaar. We hadden gehoopt dat de zomervakantie en broodnodige rust me deugd zouden doen en ik met hernieuwde energie en minder klachten het nieuwe schooljaar zou kunnen starten. Misschien wat naïef, want niets was minder waar.

Na de eerste schooldag (voor mij een uur in de klas, een uur rust in de ziekenzaal en een laatste uurtje terug naar de klas) was ik al zo ziek waardoor ik de rest van de week moest missen. Het vorige schooljaar had ik me met een heel beperkt aantal lesuren, thuisonderwijs, zelfstudie én de steun en het vertrouwen van mijn school weten te redden, maar dat zou nu – zeker in Latijn wiskunde – niet meer lukken. Ik veranderde van richting, waardoor ik tot mijn spijt ook afstand moest nemen van mijn vertrouwde vangnet vrienden en Bednet werd ingeschakeld.

Vier jaar na Lieselotte was ik plots het meisje achter het computerscherm geworden. Het is gek hoe het leven kan veranderen. Jammer genoeg verliep mijn Bednet-carrière niet altijd van een leien dakje, maar alsnog was ik heel dankbaar dat ik ondanks alles toch ‘verbonden’ kon blijven. In de dagelijkse routine lijkt onderwijs soms niet veel meer dan (saaie) lessen en huiswerk, maar eens je het moet missen besef je dat school zoveel meer is dan dat. Misschien heeft de lockdown dat nu aan een heleboel kinderen en jongeren duidelijk gemaakt...

Helaas ging mijn gezondheid steeds verder achteruit en na een verblijf in een revalidatiecentrum waren ook die paar uurtjes Bednet geen optie meer. Tot op de dag van vandaag – ruim zes jaar later – is daar nog steeds geen verandering in gekomen. Het is niet eenvoudig *understatement* als jouw leven stil lijkt te staan, terwijl de wereld buiten gewoon verder gaat en niemand kan me perspectief geven wat mijn toekomst betreft, wat het extra zwaar maakt. Gelukkig schuilt er een rasechte lichtpuntjes-verzamelaar in mij en ben ik goed omringd.

Het is jammer dat het behalen van een diploma en mijn droomjob voor mij nog steeds buiten bereik liggen, maar iedere keer als ik iets van/over Bednet zie verschijnen maakt mijn hart een sprongetje voor alle kinderen en jongeren die school in veel mindere mate moeten missen en die ondanks gezondheidsproblemen dichter bij het gewone leven, hun dromen, vrienden en toekomst kunnen blijven dánkzij Bednet.

Ik wens het niemand toe om een Bednetter te worden, maar als het noodlot je weet te treffen en naar school gaan niet langer mogelijk is, is het fantastisch een Bednetter te kunnen zijn..!"

Deel ook jouw story!

Heb jij een verhaal dat je met ons wil delen? Dan maak je kans op het bijwonen van een open training van de Rode Duivels.

Deel je story